Trójmiejski Park Krajobrazowy

Trójmiejski Park Krajobrazowy obejmuje swym zasięgiem sporą część największej pomorskiej aglomeracji. Chociaż nie leży nad morzem i rzadziej od złocistych plaż skupia na sobie uwagę turystów, jest ulubionym miejscem aktywnych mieszkańców Trójmiasta, oferując doskonałe szlaki piesze i rowerowe. Nie brakuje w nim zabytków, a unikalna rzeźba jego terenu jest w zimie prawdziwą gratką dla narciarzy biegowych.

W rozległych lasach między Gdańskiem, Gdynią i Wejherowem najczęściej występującym drzewem jest sosna. Rośnie tu też wiele buków, brzóz i dębów, wśród których przy odrobinie szczęścia można dojrzeć orła bielika, jastrzębia, myszołowa, czy puszczyka. W tym kawałku dzikiej przyrody, poprzecinaj gdzieniegdzie drogami i niewielkimi osadami, skryły się także duże ssaki, takie jak łosie, sarny, czy jelenie. Walory turystyczne tutejszego parku krajobrazowego podnosi także niezwykłe dziedzictwo kulturowe. W rozrzuconych tu i ówdzie, kilkusetletnich wsiach do dziś stoją domki wzniesione z drewna i bielonej gliny w konstrukcji szkieletowej. Swoim południowym ramieniem Trójmiejski Park Krajobrazowy podchodzi też niemal pod samą katedrę w gdańskiej Oliwie.

W Trójmieście bazy noclegowej szukać długo nie trzeba. Hotelami i pensjonatami gęsto najeżone są zarówno Gdynia, Gdańsk, jak i Sopot. Chcąc zatrzymać się jak najbliżej parku, można poszukać pokoju w zachodnich dzielnicach Gdyni, jak Chwarzno czy Pustki Cisowskie. Poza hotelami, są tu także mniejsze pensjonaty z domową atmosferą, z których jeszcze przed śniadaniem można wyjść i przebiec parę kilometrów w okolicznych lasach.

Przez Trójmiejski Park Krajobrazowy przebiega sześć znakowanych traktów turystycznych o długości od 46 do 120 km. Cieszą się one ogromną popularnością wśród rowerzystów, a zimą także amatorów biegówek. Ci ostatni szczególnie cenią tutejszą unikatową rzeźbę terenu. Niewielkie stoki, wzniesienia i doliny są pamiątką po epoce lodowcowej.

55-kilometrowy czerwony szlak turystyczny, zwany wejherowskim, prowadzi z Kamiennego Potoku w Sopocie na północny zachód do Wejherowa. W tym mieście, na skraju parku warto zobaczyć XVII-wieczną Kalwarię Wejherowską, tworzoną przez 26 urokliwych, zatopionych w lesie kaplic. Jest ona prawdziwą perłą architektury sakralnej dawnej Rzeczpospolitej i jednym z trzech najstarszych sanktuariów Męki Pańskiej w Polsce. Z Wejherowa można wrócić do Gdyni Szlakiem Zagórskiej Strugi, prowadzącym przez najwyższą w tej okolicy, morenową Krzyżową Górę, wznoszącą się na wysokość 188 m n.p.m.

Wychodzący z sopockiego Kamiennego Potoku niebieski Szlak Kartuski sięga daleko poza granice parku, aż na Pojezierze Kaszubskie. Jeszcze na terenie Trójmiasta zahacza o Wzgórze Pachołek w kompleksie lasów oliwskich. Podziwianie widoków z tego wnoszącego się na wysokość 100 m n.p.m. szczytu ułatwia wyniesiona ponad korony drzew, stalowa wieża widokowa. Idąc dalej szlakiem niebieskim natrafimy na zabytkową kuźnię w Oliwie, w której narzędzia były poruszane siłą wody płynącego w tym miejscu potoku. Historia zakładu sięga końca XVI w. Dziś jest wspaniałym zabytkiem techniki, w którym odbywają się pokazy dawnej sztuki kowalskiej, a ostatnio także kameralne koncerty jazzowe, cieszące się coraz większą popularnością wśród trójmiejskich koneserów muzyki.

fot. Artur Andrzej, Wikimedia, Rezerwat przyrody "Źródliska w Dolinie Ewy".